olski.skład.powierzchnia

Powierzchnia: napis wraz z przecinkami, których konstytuent żąda od sąsiadów.

Kategorii ten moduł nie zna: konstytuent, który tędy przechodzi, jest dla niego czymś, co umie się wypisać, i niczym więcej. Pozycja dopisana do zdania nie dokłada więc tutaj gałęzi, tylko tam, gdzie stoi kategoria, która ją niesie (olski/skład/składnia.py).

Kawałek dataclass

Wypisany konstytuent wraz z przecinkami, których żąda od sąsiadów.

Przecinek jest tu własnością kawałka, a nie znakiem w napisie, bo o tym, czy staje, rozstrzyga dopiero to, co obok niego stanie, a tego kawałek o sobie nie wie. Zdanie podrzędne żąda przecinka z obu stron i dostaje go z żadnej, gdy stoi samo; opis żąda go z jednej, bo przecinek otwierający stoi w środku samego opisu. Krawędź zdania przecinka nie stawia, i tyle wystarcza, żeby kropka nie stanęła po przecinku, a lista nie dostała dwóch.

Bez tego pola przecinek jedzie wewnątrz napisu, a każde miejsce, które po konstytuencie coś stawia, musi o nim wiedzieć z ogona tego napisu. Miejsce dopisane bez tej wiedzy stawia drugi przecinek tuż za pierwszym, czyli wypuszcza tekst błędny i nigdzie nie zgłoszony.

Source code in olski/skład/powierzchnia.py

@dataclass(frozen=True)
class Kawałek:
    """Wypisany konstytuent wraz z przecinkami, których żąda od sąsiadów.

    Przecinek jest tu własnością kawałka, a nie znakiem w napisie,
    bo o tym, czy staje, rozstrzyga dopiero to, co obok niego stanie,
    a tego kawałek o sobie nie wie.
    Zdanie podrzędne żąda przecinka z obu stron i dostaje go z żadnej,
    gdy stoi samo; opis żąda go z jednej,
    bo przecinek otwierający stoi w środku samego opisu.
    Krawędź zdania przecinka nie stawia, i tyle wystarcza,
    żeby kropka nie stanęła po przecinku, a lista nie dostała dwóch.

    Bez tego pola przecinek jedzie wewnątrz napisu, a każde miejsce,
    które po konstytuencie coś stawia, musi o nim wiedzieć z ogona tego napisu.
    Miejsce dopisane bez tej wiedzy stawia drugi przecinek tuż za pierwszym,
    czyli wypuszcza tekst błędny i nigdzie nie zgłoszony.
    """

    napis: str
    przed: bool = False
    po: bool = False

napis instance-attribute

przed = False class-attribute instance-attribute

po = False class-attribute instance-attribute

__init__(napis, przed=False, po=False)

sklej(kawałki)

Kawałki jeden po drugim, wraz z żądaniami skrajnych, bo te zostają niespełnione.

Przecinek wewnętrzny staje tutaj, a zewnętrzny czeka na to, co stanie obok całości, więc kawałek sklejony żąda tego samego, co żądały jego krańce.

Source code in olski/skład/powierzchnia.py

def sklej(kawałki: list[Kawałek]) -> Kawałek:
    """Kawałki jeden po drugim, wraz z żądaniami skrajnych, bo te zostają niespełnione.

    Przecinek wewnętrzny staje tutaj, a zewnętrzny czeka na to,
    co stanie obok całości, więc kawałek sklejony żąda tego samego,
    co żądały jego krańce.
    """
    napis, poprzedni = kawałki[0].napis, kawałki[0]
    for kawałek in kawałki[1:]:
        napis += _rozdziela(poprzedni, kawałek) + kawałek.napis
        poprzedni = kawałek
    return Kawałek(napis, przed=kawałki[0].przed, po=kawałki[-1].po)

podrzędne(słowo, zdanie, kontekst)

Zdanie podrzędne wraz ze słowem, które je wprowadza, i przecinkami z obu stron.

Stoi w jednym miejscu, bo zdanie podrzędne oddziela się przecinkiem z każdej strony, przy której coś stoi, i nie zależy to od tego, czym to zdanie jest w zdaniu nadrzędnym: okoliczność wyrażona zdarzeniem i treść czyjejś wiedzy piszą się tu identycznie i różnią się tylko słowem oraz pozycją. Żądanie idzie z obu stron, a krańce zdania go nie spełniają.

Co zdanie podrzędne z tego kontekstu dziedziczy, a czego nie, rozstrzyga Kontekst.podrzędne i rozstrzyga to samo dla każdego z nich.

Source code in olski/skład/powierzchnia.py

def podrzędne(słowo: str, zdanie, kontekst: Kontekst) -> Kawałek:
    """Zdanie podrzędne wraz ze słowem, które je wprowadza, i przecinkami z obu stron.

    Stoi w jednym miejscu, bo zdanie podrzędne oddziela się przecinkiem z każdej
    strony, przy której coś stoi, i nie zależy to od tego, czym to zdanie jest
    w zdaniu nadrzędnym: okoliczność wyrażona zdarzeniem i treść czyjejś wiedzy
    piszą się tu identycznie i różnią się tylko słowem oraz pozycją.
    Żądanie idzie z obu stron, a krańce zdania go nie spełniają.

    Co zdanie podrzędne z tego kontekstu dziedziczy, a czego nie,
    rozstrzyga ``Kontekst.podrzędne`` i rozstrzyga to samo dla każdego z nich.
    """
    return replace(
        sklej([Kawałek(słowo), zdanie.linearyzuj(kontekst.podrzędne())]), przed=True, po=True
    )

lista(człony)

Człony przecinkami, a przed ostatnim spójnik: polska interpunkcja listy.

Stoi ona w jednym miejscu, bo koordynacja bytów i ciąg zdarzeń dzielą ją co do znaku, choć łączą rzeczy różnego rodzaju. Przecinka żąda każdy człon od swojego poprzednika, więc człon, który zażądał go sam, nie dostaje drugiego.

Source code in olski/skład/powierzchnia.py

def lista(człony: list[Kawałek]) -> Kawałek:
    """Człony przecinkami, a przed ostatnim spójnik: polska interpunkcja listy.

    Stoi ona w jednym miejscu, bo koordynacja bytów i ciąg zdarzeń
    dzielą ją co do znaku, choć łączą rzeczy różnego rodzaju.
    Przecinka żąda każdy człon od swojego poprzednika,
    więc człon, który zażądał go sam, nie dostaje drugiego.
    """
    początek = sklej([człony[0], *(replace(człon, przed=True) for człon in człony[1:-1])])
    return sklej([początek, Kawałek("i"), człony[-1]])