olski.skład.leksemy

Który leksem stoi pod nazwą: leksykon nazw nad identyfikatorami SGJP.

Lemat leksemu nie wskazuje, a słownik leksemy rozdziela. Pod napisem oko stoją dwa i jeden z nich ma liczbę mnogą oczy, a drugi oka. Pod Włochy także dwa, a są nimi kraj wraz z miejscownikiem Włoszech oraz dzielnica Warszawy wraz z Włochach. Który z nich, jest pytaniem o rzecz, o której autor pisze, więc odpowiedź stoi tutaj, a nie w kolejności, w jakiej słownik wydaje formy. Identyfikatory, którymi słownik je rozdziela, stoją niżej w LEKSEMY, bo pisze się je do kodu, a nie do zdania.

Wpis robi jedną z dwóch rzeczy. Nazwa osobna daje osobnej rzeczy osobne miejsce w drzewie: oko_w_rosole odmienia się jak oko niezbiorowe, więc autor pisze nim to, czego przez oko nie powie. Nazwa goła rozstrzyga, czym samo oko jest w tym repozytorium, i po to jest, żeby odmień nie wybierał w milczeniu.

Nazwy, której tu nie ma, ten plik nie zabrania. Idzie ona do słownika jako lemat, a identyfikator wolno postawić wprost w konstruktorze Rzecz, bo słownik odmienia i po nim, choć przestrzeń nazw R dwukropka nie zapisze. Wpisu żąda dokładnie jeden przypadek i pilnuje tego odmień: leksemy jednego lematu, które w żądanej komórce nie zgadzają się co do formy.

Świadka ma ten plik w słowniku i jest to świadek połowy wpisu. Leksem, którego SGJP nie zna, nie ma ani jednej formy, więc literówka w identyfikatorze zgłasza się w tests/test_leksemy.py, a nie na zdaniu, które z tego wpisu wyjdzie. Czego świadek nie sprawdza, jest doborem, tak jak w olski/skład/przyimki.py: że goła nazwa oko znaczy oko, a nie oczko w sieci, rozstrzyga ten plik i nic poza nim.

LEKSEMY = {'Włochy': 'Włochy:Sn_pt~szech', 'oko': 'oko:Sn_col', 'oko_w_rosole': 'oko:Sn_ncol'} module-attribute

leksem(nazwa)

Identyfikator leksemu, którym ta nazwa jest, albo nazwa nietknięta.

Milczenie leksykonu jest tu zgodą na to, co słownik ma pod tym napisem, a nie brakiem wiedzy, i tym ten plik różni się od olski/skład/przyimki.py: tamten milczy o przyimku, którego nie zna, i milczenie zgłasza wyjątkiem, a tutaj większość nazw jest lematami o jednym leksemie i wpis byłby dla nich powtórzeniem napisu.

Source code in olski/skład/leksemy.py

def leksem(nazwa: str) -> str:
    """Identyfikator leksemu, którym ta nazwa jest, albo nazwa nietknięta.

    Milczenie leksykonu jest tu zgodą na to, co słownik ma pod tym napisem,
    a nie brakiem wiedzy, i tym ten plik różni się od ``olski/skład/przyimki.py``:
    tamten milczy o przyimku, którego nie zna, i milczenie zgłasza wyjątkiem,
    a tutaj większość nazw jest lematami o jednym leksemie
    i wpis byłby dla nich powtórzeniem napisu.
    """
    return LEKSEMY.get(nazwa, nazwa)