olski.skład.przegląd

Czy czytelnik odzyska z tekstu to drzewo, które ten tekst wypuściło.

Drzewo jest jednoznaczne z definicji, a napis, który z niego wychodzi, nie musi być, i te dwie rzeczy rozchodzą się cicho: zgodność jest policzona, rama sprawdzona, forma wzięta ze słownika, a mimo to Koszt szynki przewyższa koszt bułki. nie mówi, co tu jest większe. Ten moduł jest miejscem, w którym takie zdanie się zgłasza, a dlaczego zgłasza, zamiast się nie skompilować, rozstrzyga docs/po-wypisaniu.md wraz z resztą postawy tego przeglądu.

Liczone jest to z form, które skład sam wypisał, i nic poza nimi nie wchodzi. Rola wraca czytelnikowi z formy i z czasownika, więc pyta się o jedno i o drugie: czy rola wypisana tutaj stoi w formie, którą czyta się także w tej drugiej pozycji, i czy czasownik tych dwóch ról nie rozróżnia. Obie odpowiedzi wychodzą z linearyzacji, bo obie są formami, a form skład nie zgaduje: wypisuje rolę drugi raz i porównuje napisy.

Wypisuje je w kontekście, którym linearyzacja to zdanie składała, bo to on rozstrzyga, jakim napisem ono wyszło: podmiot bywa opuszczony, a rzecz wskazana wychodzi zaimkiem. Zdanie mierzone jako stojące samo jest przez to innym zdaniem niż to, które autor dostał, i te dwa mają różne role widoczne.

Jest to ten sam pomiar, który stoi w pomijalny w olski/skład/składnia.py. Tamten pyta, czy podmiot wróci czytelnikowi z formy czasownika, i liczy to tak, że wypisuje formę dla każdego, kto mógłby ją wyciągnąć. Tutaj pytanie jest o rolę zamiast o podmiot, a sposób ten sam, i dlatego kolizja nie jest tu wyjątkiem: obie rzeczy są własnością napisu, a nie błędem drzewa, które ten napis wypuściło.

Wieloznaczność jest przy tym przekleństwem parsera, a nie generatora. harness/wieloznaczność.py liczy tę samą klasę nad cudzym tekstem i musi zgadywać z form to, co tutaj wiadomo z drzewa: gdzie kończy się grupa imienna, co jest uczestnikiem, a co stoi pod przyimkiem, i przy którym orzeczeniu para stanęła. Sam nazywa przez to swoją liczbę górnym oszacowaniem. Tutaj żadne z tych pytań się nie stawia, bo uczestnicy są w drzewie wymienieni, a orzeczenie jest w nim węzłem. Poprawiło to raz tamten pomiar, o czym mówi w nim _obojętny.

Klasa jest tu jedna z dwóch, które ta wieloznaczność ma nad polszczyzną. Przyłączenia ten przegląd nie zgłasza, bo o wyrażeniu przyimkowym drzewo mówi to, czego przy rolach nie mówi: okolicznik dochodzi w nim do zdarzenia zawsze, więc każde miejsce byłoby trafieniem, a raport zgłaszający każde zdanie z przyimkiem nie oddziela niczego od niczego. Czym to zawęzić, jest osobnym pytaniem i trzyma je todo/.

Kolizja dataclass

Dwie role jednego zdarzenia, których czytelnik od siebie nie odróżni.

Klasy to zgłoszenie nie niesie, bo klasa jest jedna, a pole o jednej wartości mówi, że druga zaraz dojdzie, i mówi to niezależnie od tego, czy dojdzie.

Source code in olski/skład/przegląd.py

@dataclass(frozen=True)
class Kolizja:
    """Dwie role jednego zdarzenia, których czytelnik od siebie nie odróżni.

    Klasy to zgłoszenie nie niesie, bo klasa jest jedna,
    a pole o jednej wartości mówi, że druga zaraz dojdzie,
    i mówi to niezależnie od tego, czy dojdzie.
    """

    #: Napisy, którymi te role w tekście stanęły, w kolejności, w której stoją.
    #: Bez nich zgłoszenie nie ma czym się wytłumaczyć,
    #: bo zdanie o dwóch zdarzeniach niesie dwa zarzuty naraz.
    #: Napis jest jeden tam, gdzie podmiot z tekstu wypadł,
    #: bo forma, której nie widać, nie jest tym, na co autor ma spojrzeć.
    formy: tuple[str, ...]

    def opisz(self) -> str:
        """Zdanie, które autor ma przeczytać, wraz z tym, na czym zarzut stoi."""
        if len(self.formy) == 1:
            return (
                f"„{self.formy[0]}” stoi w formie, którą polszczyzna czyta "
                "i w jednej roli, i w drugiej, a podmiotu to zdanie nie wypisuje, "
                "więc czytelnik nie ma z czego odzyskać, która rola jest którą"
            )
        stoją = " i ".join(f"„{forma}”" for forma in self.formy)
        return (
            f"{stoją} stoją w formach, które polszczyzna czyta i w jednej roli, "
            "i w drugiej, a czasownik ich nie rozróżnia, "
            "więc zdanie czyta się i jako SVO, i jako OVS"
        )

formy instance-attribute

__init__(formy)

opisz()

Zdanie, które autor ma przeczytać, wraz z tym, na czym zarzut stoi.

Source code in olski/skład/przegląd.py

def opisz(self) -> str:
    """Zdanie, które autor ma przeczytać, wraz z tym, na czym zarzut stoi."""
    if len(self.formy) == 1:
        return (
            f"„{self.formy[0]}” stoi w formie, którą polszczyzna czyta "
            "i w jednej roli, i w drugiej, a podmiotu to zdanie nie wypisuje, "
            "więc czytelnik nie ma z czego odzyskać, która rola jest którą"
        )
    stoją = " i ".join(f"„{forma}”" for forma in self.formy)
    return (
        f"{stoją} stoją w formach, które polszczyzna czyta i w jednej roli, "
        "i w drugiej, a czasownik ich nie rozróżnia, "
        "więc zdanie czyta się i jako SVO, i jako OVS"
    )

przejrzyj(drzewo, kontekst=TERAZ)

Kolizje w zdaniu, które z tego drzewa wychodzi, po jednej na orzeczenie.

Zestawiany jest podmiot z każdym uczestnikiem obok niego, bo wymienić się mogą tylko te dwie role: pozycji podmiotu jest jedna, więc dwa dopełnienia przy jednym czasowniku o nią nie konkurują.

Kontekst każde zdanie dostaje własny i bierze go z konteksty, czyli stamtąd, skąd bierze go linearyzacja. Bez tego przegląd mierzyłby zdanie wypisane samo, a mierzyć ma to, co wyszło: podmiot bywa opuszczony, a rzecz wskazana wychodzi zaimkiem, który przypadek pokazuje.

Source code in olski/skład/przegląd.py

def przejrzyj(drzewo: Zdanie, kontekst: Kontekst = TERAZ) -> list[Kolizja]:
    """Kolizje w zdaniu, które z tego drzewa wychodzi, po jednej na orzeczenie.

    Zestawiany jest podmiot z każdym uczestnikiem obok niego,
    bo wymienić się mogą tylko te dwie role: pozycji podmiotu jest jedna,
    więc dwa dopełnienia przy jednym czasowniku o nią nie konkurują.

    Kontekst każde zdanie dostaje własny i bierze go z ``konteksty``,
    czyli stamtąd, skąd bierze go linearyzacja.
    Bez tego przegląd mierzyłby zdanie wypisane samo,
    a mierzyć ma to, co wyszło: podmiot bywa opuszczony,
    a rzecz wskazana wychodzi zaimkiem, który przypadek pokazuje.
    """
    kolizje = []
    for zdanie, jego in drzewo.konteksty(kontekst):
        (podmiot, _), *reszta = zdanie.uczestnicy(jego)
        #  Krotka pusta tam, gdzie podmiot z tekstu wypadł, bo zgłoszenie wymienia
        #  formy, które autor w napisie zobaczy, a tej nie zobaczy żadnej.
        wypisany = (wypisz(podmiot, "nom", jego).napis,) if jego.wypisuje(podmiot) else ()
        for rola, przypadek in reszta:
            if not _rozróżnia(zdanie, podmiot, rola, przypadek, jego):
                kolizje.append(Kolizja((*wypisany, wypisz(rola, przypadek, jego).napis)))
    return kolizje