Konstrukcje gramatyczne

Sekcja na konstrukcję: co gramatyka wpuszcza, jakim ciałem i ile to kosztowało. Rejestru nie czyta się od góry — czytelnik przebiega go do swojego wpisu. Wylicza te konstrukcje lista pokrycia, a czym jest ważność i co mówi odrzucenie, wykłada subset.md.

Cenę i zakup piszemy tu w rzędzie wielkości albo granicą, a nie liczbą dokładną, bo liczbę dokładną unieważnia dopisanie do gramatyki i unieważnia ją po cichu. Która liczba zostaje mimo to dokładna, wylicza CLAUDE.md. Ten rejestr dokłada do tamtej listy jedną: liczbę przypiętą do gramatyki, której już nie ma, o ile zdanie obok mówi, że żaden przebieg jej nie powtarza. Taka liczba jest ceną, przy której decyzja zapadła, a nie figurą o gramatyce dzisiejszej. Zero i jedno zostają zawsze, bo mówią kierunek, a nie wielkość. Pełną precyzję ten rejestr miał i zszedł z niej dlatego, że nie pilnuje jej żaden check: cenę przelicza przebieg nad korpusem, a korpus jest archiwem, którego suita nie pobiera (CLAUDE.md). Wróci ona wtedy, gdy cenę będzie przeliczał check — tak jak tests/test_wydruki.py przelicza blok wydruku.

Konstrukcja dostaje w tym rejestrze sekcję, bo sekcja jest jego jednostką. Podsekcję dostaje to, co kwalifikuje cenę jednej konstrukcji, a konstrukcją obok niej nie jest. Osią podziału na pliki jest warstwa, o którą sekcja pyta, czyli gospodarz, do którego konstrukcja dochodzi. Konstrukcja sięgająca dwóch warstw stoi w pliku tej, która ją wpuszcza, bo od niej zaczyna czytelnik.

Wskazanie z zewnątrz nazywa plik razem z kotwicą, bo sam katalog nie mówi, w której warstwie sekcja stoi. Sekcja przeniesiona między te pliki unieważnia przez to każde wskazanie na siebie, a przeniesienie kosztuje tyle, ile jest tych wskazań. Cichym rozjazdem to nie grozi: każde takie wskazanie przechodzi przez tests/test_docs.py, który czyta i prozę, i cytaty z kodu.

Który plik czytać

• orzeczenie.md — formy czasownika, czas, tryb, cząstka zwrotna i przeczenie, a wraz z nimi pozycje ramy: predykatyw, łącznik to, czasownik nieosobowy i dopełnienie wysunięte przed formę osobową.
• zdanie-złożone.md — czym wypowiedzenie spina dwa zdania i co obejmuje znak: interpunkcja zdaniowa i obejmująca, spójnik na czele zdania i wewnątrz niego, człon bez czasownika za spójnikiem.
• podrzędność.md — zdanie podrzędne, względne i pytanie wraz z wysunięciem na czoło oraz przecinkiem, który podrzędność wnosi w sobie.
• grupa-imienna.md — koordynacja i jej zasięg, przydawka, grupa liczebnikowa oraz zaimki wewnątrz grupy.
• okolicznik.md — przysłówek, cząstka, narzędnik bez przyimka i imiesłów przysłówkowy, czyli to, co określa zdanie, nie zajmując pozycji ramy.