Dokumenty

W tym katalogu są notatki projektowe, przegląd pola, plan i otwarte pytania. Ramę — czym olski jest, co działa i dokąd to idzie — daje README, a każdy dokument z tego spisu rozwija jej kawałek. Spisu nie czyta się od góry: czytelnik przebiega go do swojego dokumentu. Dzielimy go po torach, bo czytelnik przychodzi po jeden tor. Kto po który dokument sięga, mówi roles.md.

Dokument dostaje tu zdanie albo dwa i nie powtarza swoich liczb, bo właścicielem faktu jest ten dokument, a nie spis (CLAUDE.md). Dokument, którego tu nie ma, nie leży na niczyjej drodze, więc tests/test_docs.py żąda wiersza dla każdego pliku tego katalogu.

Tor gramatyczny

• subset.md mówi, kiedy zdanie jest olskie i czym jest znalezisko, co gramatyka wpuszcza i ile kosztuje przyłączanie wyrażeń przyimkowych.
• konstrukcje-gramatyczne/ wycenia każdą wpuszczoną konstrukcję osobno. Czytelnik przebiega ten rejestr do swojego wpisu.
• warstwa-leksykalna.md mówi, co olski bierze za słowo i których odczytań słownika nie bierze wcale.
• walencja.md mówi, które dopełnienia czasownik bierze i czego żąda od słowa, które w nich stanie. Leksykon walencyjny i plik żądań wychodzą tam z Walentego.
• design-notes.md mówi, co czyni polszczyznę trudną do parsowania. Pokazuje drabinę kosztów i urwisko nieciągłości.
• parsowanie.md mówi, co jest między gramatyką a werdyktem. Wybiera parser i nazywa to, co pakuje się pod jedną pozycję lasu.
• disambiguation.md nazywa to, co warstwa za parserem musi rozstrzygnąć. Wycenia trzy pytania, na które ujednoznacznianie się rozpada, i odrzuca ranking.
• rozstrzyganie.md opisuje warstwę rozstrzygającą za parserem. Świadek wskazuje gospodarza obok werdyktu, a dokument liczy jego pomyłki.
• corpus.md mierzy gramatykę na Składnicy. Mówi, co daje pierwszy pomiar i czego nie dowodzi liczba pokrycia. Składnica jest tam bankiem drzew.
• ustawy.md mówi, czego żądają od zdania w ustawie „Zasady techniki prawodawczej”.
• pisanie-po-olsku.md zbiera feedback z fotela użytkownika. Autor płaci za jedno odrzucone zdanie, a gramatyka za drugie.
• extraction.md prowadzi dokument w Markdownie do gramatyki i mówi, co ten krok po drodze zmyśla.
• corpora.md przegląda polszczyznę pisaną przez ludzi i mówi, co każdy kandydat na korpus niesie w swoim rejestrze.
• audit-corpus.md nazywa repozytoria, z których zrobiony jest korpus audytowy. Podaje commity, na których stoją liczby.
• prior-art.md wylicza Morfeusza, Świgrę i resztę pola.
• swigra.md nazywa teren, który zajmuje najbliższy parser polszczyzny. Warto wziąć z tych źródeł kilka mechanizmów. Sonda mierzy przy tym czas rozbioru.
• glr-in-practice.md jest raportem z terenu o systemie, który puszcza swój parser nad prawdziwą polszczyzną.
• witryna.md mówi, co witryna pokazuje w przeglądarce. Boczny tor nie rusza rdzenia. Dokument nazywa cenę tego układu.

Tor składu

• sklad.md rozstrzyga, na jakim poziomie stoją kategorie zapisu, i mówi, który z trzech pozostałych plików czytać.
• kategorie-zapisu.md jest rejestrem tych kategorii wraz z tym, skąd wzięła się kolejka, w której powstawały. Czytelnik przebiega go do swojego wpisu.
• po-wypisaniu.md opisuje przegląd ról, obieg zamknięty i makietę, czyli to, czego nie widać przed wypisaniem napisu.
• formy-i-leksemy.md mówi, co się liczy zamiast sprawdzać i czego pod kategoriami brakuje w leksykonie i w formach.

Oba tory

• roles.md nazywa role, w których ktoś to repozytorium czyta. Wszystkie te role obsadza jedna osoba. Planista dzieli tam partię wpisów między sesje.
• architecture.md wylicza warstwy, przez które zdanie przechodzi w obu kierunkach. Oba tory mają dwie warstwy wspólne.
• roadmap.md mówi, co olski obiecuje autorowi, i wylicza cele. Umowa nazywa cenę podzbioru. Jeden tor ma kierunek, a drugi ma kryterium wyjścia.
• open-questions.md wylicza rozwidlenia, na których nie zapadła decyzja.
• similar-work.md mówi, które obietnice stu kontrolowanych języków naturalnych ktoś naprawdę zmierzył.
• publikacja.md mówi, skąd bierze się dokumentacja pod adresem i czemu nie stoi na domyślnym Jekyllu. Referencja API wychodzi tam z docstringów.

Linter

Linter jest wykrywaczem wzorców prozy i jednym z celów.

• linter.md wylicza cztery osie reguły i mówi, co zamknęło wycofany pakiet reguł.
• firing-rates.md mówi, co pakiet typograficzny robił nad polszczyzną, którą ktoś napisał. Nazywa cenę, za którą pakiet został wycofany.
• prose-linters.md nazywa silniki, które angielski i japoński już mają. Jeden z nich zmierzył własną częstość fałszywych trafień.
• fiction.md mówi, co psuje się w prozie literackiej z modelu i co z niej da się lintować.
• generated-polish.md mierzy prawdziwy zbiór polszczyzny z modelu.